Al drie maanden lang mag ik mezelf moeder noemen. Moeder van het meest prachtige kindje wat er bestaat. Drie maanden lang heb ik kunnen genieten van ieder klein glimlachje, knorretje en zelfs ieder scheetje. Tja, het moeder zijn doet iets vreemds met je. In drie maanden tijd is er veel gebeurd: zijn eerste echte glimlach, zijn eerste prikje & voor het eerst doorslapen.

De eerste 8 weken heeft Jax bij ons op de kamer gelegen. Ik gaf nog borstvoeding en vond het fijn als hij dicht bij me lag zodat ik merkte wanneer hij honger kreeg. Ook ben ik van mening dat zowel Jax als ik dit nodig hadden, gewoon lekker dicht bij elkaar. Er zijn dan ook verschillende nachten geweest waarbij Jax bij ons in bed heeft geslapen. Inmiddels slaapt Jax in zijn eigen kamer en in het ledikant. Hij groeit zo hard dat het wiegje al snel te klein werd.
Het overdag slapen is een ander verhaal. Vanaf 3 weken besloot Jax dat het bij mama veel gezelliger was dan in zijn bed. Zodra ik hem neerlegde was het huilen en dit stopte pas als ik hem oppakte. In deze weken zijn Jax en ik in een cirkel geraakt waar we niet meer uit kwamen & dit leidde tot een ziekenhuis opname (meer daarover lees je hier).

Eenmaal thuis van het ziekenhuis, is Jax veranderd in een super vrolijk kindje en slaapt hij meer. Zowel in de nacht als overdag slaapt hij langer en geeft hij het zelf aan als hij moe is. Ik leg hem bij de eerste tekenen al in bed en hij valt dan zelf in slaap. In de nacht slaapt Jax nu van 2300 tot 0530 en heeft hij dus geen nachtfles meer nodig. Om 0530 krijgt hij nog een fles en dan slaapt hij weer door tot 0900 en soms zelfs langer.

Op 23 februari gaf Jax ons zijn eerste glimlach, een mijlpaal! Waar ik op Instagram al bij andere kinderen glimlachjes voorbij zag komen, deed Jax tot die tijd nog niks. Ja glimlachen in zijn slaap, daar was hij een koning in. Tot 23 februari dus, een voorzichtig maar mooi glimlachje verscheen op zijn gezicht. En vanaf dat moment krijg ik wel 100 lachjes op een dag. En niet alleen ik maar ook de lampen, het plafond, de buurman en papa; iedereen voorziet Jax van een glimlach. En daarmee windt hij iedereen om zijn piepkleine vingertje.

In deze eerste drie maanden heeft Jax ook zijn eerste vaccinaties gehad. De eerste 2 doorstond Jax als een bikkel. Hij huilde eventjes maar zodra ik de kamer van het consultatiebureau uitliep, was hij al stil. Jax bleef de hele dag wat huilerig & moe, hij heeft lekker bij me geslapen. In de avond kreeg hij wat verhoging, maar echt rare dingen deed hij niet. Vorige week was het tijd voor zijn 2e prikje en hier was hij het even niet mee eens. Zo weinig als hij vorige keer huilde, zo hard krijste hij nu. Ik geloof dat je hem een kilometer verderop nog hoorde, maar hey zo’n prikje doet ook pijn. Zodra we thuis kwamen heb ik hem een flesje gegeven en heeft hij weer de hele dag geslapen. En dit keer in zijn eigen ledikantje, zonder inbakerdoek.

Weer zo’n mijlpaal dus; het slapen zonder inbakerdoek. Ik durfde het lange tijd niet aan omdat ik bang was dat hij dan minder zou slapen. Maar wanneer baby’s zijn ingeënt mogen ze 24 uur niet ingebakerd worden en dus zat er niks anders op. Ik legde Jax neer in zijn bedje, in een slaapzak, en nog geen 10 minuten later sliep meneer. Alsof hij nooit anders had gedaan. Waar maakte ik me al die tijd druk om? Die inbakerdoek is verleden tijd!

Liefs,
S.

 

Zo raak je nooit uitgelezen:

Ik ga op vakantie en ik neem mee.. Over iets minder dan een week is het dan eindelijk zo ver, ik ga op vakantie met Jax. Dit wordt Jax zijn eerste keer naar het buitenland en ik vind he...
Een nieuwe start Daar ben ik weer, ruim 8 maanden na mijn laatste blog begint het toch weer te kriebelen. Ik mis het delen van mijn verhaal, mijn ervaringen maar b...
Van stay at home mom naar working mom Waar ik vorige maand nog thuis zat zonder werk, werk ik nu 3 dagen in de week. Zo snel kan het gaan, van stay at home mom naar working mom. PArtt...
Het leven van een brandrep baby Zoals sommige van jullie wel zullen weten, is Jax brandrep voor een aantal shops. Omdat ik merk dat hier veel vragen over zijn, heb ik besloten om...

One thought on “Mijn eerste drie maanden als moeder van Jax Xavi”

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *