Mama

Mijn eerste 48 uur als moeder

Mijn eerste 48 uur als moeder heb ik, samen met Michael & Jax, doorgebracht in het ziekenhuis. Naast het feit dat ik net moeder was geworden, wat al ontzettend wennen is, moest ik dus ook nog eens wennen aan het ziekenhuis ritme. En geloof me, dat is heel wat anders dan thuis! 

Vlak na de geboorte van Jax werden we met zijn drietjes naar een kamertje gebracht. In vergelijking met de mega grote verloskamer was dit echt heel klein. Met het bed van Michael erbij was er eigenlijk geen ruimte meer om je kont te keren. Maar dit was ook niet nodig, mijn ogen waren alleen gericht op kleine Jax. De hele avond, tot middernacht, heb ik met Jax in mijn armen gelegen. Rond een uurtje of 12 vond ik het toch wel tijd om te gaan slapen. Ik gaf namelijk borstvoeding en dus zouden de voedingen volledig op mij terecht komen. Ik heb Jax, zo voorzichtig als ik kon, in zijn wiegje gelegd en ben gaan slapen.

De nacht is rustig verlopen, Jax was een heerlijk rustig kindje wat alleen maar lag te slapen. Tja, zo’n bevalling is ook heel wat, zowel voor Jax als voor papa en mama. De borstvoeding verliep soepeltjes, Jax hapt in een keer aan en drinkt goed. Toch vind ik het maar niks, dat ziekenhuis ritme. Iedere 3 uur worden we wakker gemaakt voor de voedingen, als je dan al niet wakker bent van al het geluid. Om ons heen slapen andere moeders met hun babytjes en die zijn toch echt niet zo stil als Jax. Ook de verpleegsters kwebbelen wat af in de nacht, en néé niet met hun fluisterstem. Hoewel Michael daar goed door heen heeft geslapen, heb ik geen oog dicht gedaan.

Dinsdag 10 januari

Onze dag bestaat uit veel kraambezoek, opa’s en oma’s kunnen geen genoeg krijgen van ons lieve kleine mannetje. Jax slaapt overal vrolijk doorheen & lijkt er geen last van te hebben. Hij gaat van arm naar arm, iedereen wil hem natuurlijk even bewonderen en vasthouden. Ik, als trotse moeder, laat dat gewoon toe & maak foto’s. 

In de middag hebben we Jax voor het eerst in bad mogen doen, ik kon natuurlijk nog niet veel dus Michael was de gelukkige. Zo leuk als wij het vonden, zo hard krijste Jax. Nee dat water vond hij maar niks.

Helaas bleek Jax in de avond toch wat meer last te hebben gehad van de drukte als verwacht. Hij fladderde weer erg met zijn armpjes & had heel veel spanningen in zijn lijfje. Slapen ging slecht, hij bleef onrustig en huilerig. Zelfs de kinderarts is nog even langs geweest om te kijken wat er aan de hand was. Mocht het fladderen (trillen met de armpjes) morgen niet over zijn, dan moeten we zelfs nog een nachtje extra blijven.
Alle bezoek voor woensdag hebben we meteen afgezegd, rust was nu voor Jax het allerbelangrijkste. Om zelf ook wat op te laden en goed te kunnen slapen heeft Jax 5 uurtjes op de kinderafdeling geslapen. Dit deed me heel erg veel verdriet, maar ik moest echt even een paar uurtjes slapen.

Woensdag 11 januari

Na een goede nacht was ik ontzettend blij om Jax weer te mogen knuffelen. Ook hij had goed geslapen en leek wat minder gespannen te zijn. Om half 10 kwam de kinderarts hem controleren en kregen we te horen dat we lekker naar huis mochten! De afkickverschijnselen van mijn medicatie zouden vanzelf moeten verminderen. Ik geloof dat ik nog nooit zo snel alle spullen bij elkaar heb gepakt als die dag! Wat was ik blij dat we eindelijk, als gezinnetje naar huis mochten. Dit was echt een moment waar ik ontzettend naar heb uitgekeken. Om gewoon met zijn drietjes, in ons eigen huisje, op de bank te kunnen zitten.

Bij thuiskomst was het hele huis versiert, wat het blije gevoel alleen maar versterkte!

Hoe ik het leven verder als moeder ervaar zal ik jullie in een nieuwe blog vertellen. Voor nu ga ik weer lekker genieten van Jax!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *