Zoals ik jullie al liet weten, ben ik op 9 januari bevallen van een zoon. Ondanks dat ik goed voorbereid was, veel had gelezen  & me er helemaal klaar voor voelde, vond ik de bevalling loodzwaar. In deze blog zal ik jullie vertellen hoe mijn bevalling is verlopen & hoe ik het heb ervaren.

Vooraf

Wat veel mensen misschien niet weten, is dat ik op 9 januari ben ingeleid. Mijn uitgerekende datum lag op 23 januari 2017, maar dit was voor mij niet vol te houden. In de laatste weken voor mijn bevalling voelde ik me down, ik was niet meer mezelf. Ik had pijn in mijn hele lichaam en sliep slecht. Daarom ben ik met 36 weken bij de verloskundige op gesprek geweest om te praten over inleiden. Daar kwamen we tot de conclusie dat ik het nog 2 weken vol moest houden voordat er ook maar iets gedaan zou worden. Een week later kwam ik bij de gynaecoloog en werd er een datum vast gesteld; 11 januari zou ik ingeleid worden.  Er viel een last van mijn schouders, tot die dag moest ik het wel vol kunnen houden.

Wat ik toen nog niet wist is dat de pijn & depressieve gevoelens zó heftig zouden worden dat ik het niet tot 11 januari vol kon houden. Vrijdag 6 januari lag ik aan een ctg scan & werd er een onderzoek gedaan of ik die dag ingeleid kon worden. Uiteindelijk is er in overleg besloten dat we die maandag terug konden komen om ingeleid te worden.

Maandag 9 januari

Om 06:30 stonden we op de stoep bij het ziekenhuis. Je begrijpt natuurlijk wel dat ik geen oog dicht heb gedaan die nacht. Ondanks de slaapmedicatie die ik had gekregen, heb ik hooguit 3 uurtjes geslapen. Ik bedoel, hoe gek is het om te weten dat je de volgende dag je kindje in je handen hebt.

Als eerste werd er ons een kamer toegewezen, waar ik gelijk aan de ctg scan werd gelegd. Ook kregen we te horen dat wanneer ik niet voldoende ontsluiting had, ik niet die dag kon bevallen. Er zou dan een ballonnetje geplaatst worden om mijn lichaam klaar te maken voor de bevalling. Om 8 uur kwam dan eindelijk het verlossende woord, ik had 2 cm ontsluiting en mijn vliezen werden gebroken. Ook kwamen toen de tranen van opluchting, ik zou echt vandaag mijn kindje kunnen vast houden!

De weeën

Rond een uurtje of 10 kwamen de weeën echt op gang. Ik had ondertussen mijn ouders op de hoogte gesteld en mijn moeder was naar het ziekenhuis gekomen. Omdat ik graag in bad wou bevallen, heb ik een speciale kamer gekregen met bevalbad. Ik vond de weeën goed te doen, kon tussendoor nog grapjes maken en gekke bekken trekken. Ik was vrolijk aan het appen met vriendinnen om ze op de hoogte te houden van alles.

Rond elf uur werden de weeën heftiger en ben ik in bad gegaan, dit gaf een hoop verlichting. Ook heeft mijn moeder me nog een keer de oefeningen uit het boek hypnotherapie voor gelezen. Tot zover kon ik de weeën nog goed aan & concentreerde ik me op het feit dat ik Jax over een paar uur in mijn armen kon houden. Om 12 uur werden de weeën zo pijnlijk dat ik om een ruggenprik heb gevraagd. Doordat ik ben ingeleid kwamen de weeën zo snel & zo heftig achter elkaar dat ik het niet meer aan kon.  Een ruggenprik, dat was toch niet helemaal hoe ik het me had voorgesteld. Ik wou zó graag natuurlijk bevallen dat ik best een traantje heb gelaten. Maar ik was op, ik had al nachten niet geslapen & kon de weeën niet meer aan.

Hoe mijn bevalling verder is verlopen zal ik vertellen in deel 2!

Liefs, 
S.

 

 

 

 

 

 

Zo raak je nooit uitgelezen:

Hoera, wij zijn zwanger van een tweeling! Afgelopen weekend deelde ik op social media met jullie dat wij in verwachting zijn van twins! Hoe leuk is dat? Omdat ik meteen overladen werd met ...
Ik ga op vakantie en ik neem mee.. Over iets minder dan een week is het dan eindelijk zo ver, ik ga op vakantie met Jax. Dit wordt Jax zijn eerste keer naar het buitenland en ik vind he...
Een nieuwe start Daar ben ik weer, ruim 8 maanden na mijn laatste blog begint het toch weer te kriebelen. Ik mis het delen van mijn verhaal, mijn ervaringen maar b...
Van stay at home mom naar working mom Waar ik vorige maand nog thuis zat zonder werk, werk ik nu 3 dagen in de week. Zo snel kan het gaan, van stay at home mom naar working mom. PArtt...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *