En nee, met deze titel maak ik echt geen grapje helaas. Met 34 weken zwanger zijn mijn glorieuze dagen voorbij. Toch denk ik dat bijna iedere zwangere vrouw zich hierin zal herkennen. Let op; wanneer je denkt dat vrouwen altijd reuze charmant zijn, gaat dit een enorme tegenvaller zijn! Na het lezen van dit artikel denk je daar als partner zijnde namelijk heel anders over. 

Om maar gelijk met de deur in huis te vallen; ik heb een toiletstoel. Je weet wel, zo’n ding wat oudere mensen vaak naast hun bed hebben staan. En oke, hoewel ik hem niet naast ons bed heb staan, is het toch niet heel charmant. Helaas is het toch echt nodig, elke nacht zo’n 5 x die trap op en neer gaat hem écht niet meer worden. Het is donker, ik zie dus niet waar ik loop en daarnaast wordt het traplopen ook gewoon moeilijker. Het is niet zo dat ik halverwege de trap sta te hijgen en te puffen, maar toch ben ik elke keer blij als ik boven ben.

Om nog even in het toilet onderdeel te blijven, de verloskundige constateerde dat mijn buik nogal vol met lucht zat. En ja, die lucht moet er toch op een of andere manier uit, hoe vervelend dat voor Michael ook is. Gelukkig is Michael het merendeel van de dag aan het werk en kan de lucht in mijn buik veilig zijn weg naar buiten vinden. Ik zal verder aan jullie overlaten om te bedenken hoe dat dan gaat.

Hoewel bovenstaande kwaaltjes misschien niet bij iedere zwangere voorkomt, kan ik me niet voorstellen dat het volgende punt niet herkenbaar is. Het scheren van je lady parts. Ik bedoel, die buik gaat toch echt een keer in de weg zitten. Nu kan je natuurlijk denken, ach dan scheer ik me toch gewoon helemaal niet meer. Ik probeer echter nog wat van mijn vrouwelijkheid over te laten en scheer me nog wel. Maar ja, hoe is dan de vraag.. want die buik zit toch echt zodanig in de weg dat ik niks meer zie. Je kan er voor kiezen om dan met een spiegeltje te werken zodat alles nog zichtbaar is. Ik daarentegen, alle schaamte ondertussen voorbij, vraag gewoon aan Michael of hij me een handje wil helpen. Hoe charmant is dat, met z’n tweetjes in een te kleine douche zodat ik er glad geschoren bij kan lopen.

Ik kan nog eindeloos doorgaan over mijn meest charmante eigenschappen deze zwangerschap. Maar ik kan me zo voorstellen dat deze informatie weer genoeg was. Ik geloof dat uit bovenstaande tekst maar weer duidelijk is geworden, hoe dankbaar wij onze partners moeten zijn. Ze moeten toch 9 maanden met ons dealen en daar horen deze oncharmante momenten ook bij.

 

 

Zo raak je nooit uitgelezen:

Een kijkje in het leven van mama Melissa Ik zal me eerst kort voorstellen: ik ben Melissa (23), gelukkig getrouwd met Mike (29) en ondertussen al 12 weken trotse mama van onze knappe zoon Mer...
Mijn bevallingsverhaal; deel 2 In het vorige deel van mijn verhaal heb ik jullie verteld dat ik ben ingeleid en hoe mijn weeën zijn begonnen. In dit deel zal ik het vervolg van mijn...
Mijn bevallingsverhaal ; Deel 1 Zoals ik jullie al liet weten, ben ik op 9 januari bevallen van een zoon. Ondanks dat ik goed voorbereid was, veel had gelezen  & me er helemaal k...
Indalingsweeën, oefenweeën en voorweeën; week 35 i... Week 35 van mijn zwangerschap is goed begonnen, met alle denkbare weeën. Behalve.. juist ja, die echte weeën. En maar goed ook, de kleine man mag echt...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *