Week 35 van mijn zwangerschap is goed begonnen, met alle denkbare weeën. Behalve.. juist ja, die echte weeën. En maar goed ook, de kleine man mag echt nog wel een week of 3 blijven zitten. Het is grappig om te merken hoe mijn lichaam zich steeds meer gaat voorbereiden op de bevalling. Ik vind het mooi om te zien hoe mijn lichaam nog steeds veranderd, hoe het in staat is om zo’n klein kind te dragen.

Indalingsweeën

Vrijdag was een normale dag, waarin ik boodschappen heb gedaan en veel heb geslapen. Ik merk namelijk dat, hoe dichter ik bij de uitgerekende datum ik kom, hoe meer slaap ik nodig heb. Rond een uur of half tien merk ik dat ik wat buikpijn krijg in mijn onderbuik. Ach, het zal er allemaal wel bij horen denk ik. Midden in de nacht merk ik dat de buikpijn over is gegaan in steken en ook steeds heviger wordt. Natuurlijk schiet gelijk de gedachte door mijn hoofd; zal het dan nu..? Maar nee, ik val weer in slaap en word in de ochtend wakker zonder steken. Wel merk ik, als ik mijn bed uitstap, dat mijn buik een stuk lager hangt. Ah, dus het waren indalingsweeën, dan weten we nu ook weer hoe dat voelt.

Oefenweeën en voorweeën

Ook zaterdag begint als een normale dag, voor zover dat kan natuurlijk. Het is niet al te koud buiten dus ik besluit om naar het winkelcentrum te wandelen. Opzich een goed idee, er blijkt namelijk kerstmarkt te zijn en het hele parkeerterrein staat al vol met auto’s. Waar ik alleen niet aan heb gedacht is dat de kleine man nu volledig is ingedaald en lopen dus iets minder soepel gaat. Waar ik op de heen weg nog dacht; oh lekker zo’n wandeling, strompelde ik nog net niet naar huis op de terugweg. Reminder; een hoofdje in je bekken zorgt ervoor dat wandelen iets minder soepel verloopt.

Eenmaal thuis merk ik dat de buikpijn weer terug is en dus duik ik even lekker mijn bed in. Tegen de avond aan is de buikpijn toegenomen, het zijn een soort menstruatieachtige krampen. Gelijk schiet weer de gedachte door mijn hoofd; zal het dan nu..? Ik whatsapp een vriendin en zij adviseert me om de tijd en pijn bij te houden. Ik besluit dat te doen na een warme douche. De douche knapt me aardig op en de buikpijn lijkt af te nemen. Ook dit was dus vals alarm.

Het zullen vast voorweeën zijn geweest. Gelukkig vindt de kleine man het nog prettig daar binnen en blijft hij nog even zitten. Toch fijn om een voorproefje te hebben gekregen van wat straks komen gaat.. Nog maar 5 weken, laat de tijd maar vliegen.

Liefs, S.

Zo raak je nooit uitgelezen:

Hoera, wij zijn zwanger van een tweeling! Afgelopen weekend deelde ik op social media met jullie dat wij in verwachting zijn van twins! Hoe leuk is dat? Omdat ik meteen overladen werd met ...
Een kijkje in het leven van mama Melissa Ik zal me eerst kort voorstellen: ik ben Melissa (23), gelukkig getrouwd met Mike (29) en ondertussen al 12 weken trotse mama van onze knappe zoon Mer...
Mijn bevallingsverhaal; deel 2 In het vorige deel van mijn verhaal heb ik jullie verteld dat ik ben ingeleid en hoe mijn weeën zijn begonnen. In dit deel zal ik het vervolg van mijn...
Mijn bevallingsverhaal ; Deel 1 Zoals ik jullie al liet weten, ben ik op 9 januari bevallen van een zoon. Ondanks dat ik goed voorbereid was, veel had gelezen  & me er helemaal k...

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *