Pink Cloud
Zwangerschap

Hoe ik eindelijk op een roze wolk leef na 33 weken

Pink Cloud

Eindelijk, na 33 weken zwangerschap kan ik zeggen dat ik op een roze wolk leef. De zware, grijze weken zijn voorbij. Waar ik eerst in de winter vaak een mega dip had, leef ik nu juist op. Ik geniet van het feit dat het ’s morgens wit is (ik hoef dan ook niet te krabben in de ochtend) & dat het kouder wordt. Ik sta iedere morgen op met een lach, en dat is lang geleden.

Natuurlijk heb ik, net als iedere zwangere vrouw, weer meer last van kwaaltjes. Brandend maagzuur, de nachtelijke toiletbezoekjes & andere ongemakken, het worden er steeds meer. Uiteraard zijn er ook nachten bij dat ik het even niet meer zie zitten en dat ik zou willen dat de kleine man er al was. Maar toch sta ik, iedere morgen, weer te genieten van het trappelen van mijn kleine man. Ik haal zo veel voldoening uit het klaar maken van het babykamertje, het schoonmaken van ons huis en het wassen van de babykleertjes. Ik geniet er echt van als ik weer wat af kan strepen van mijn takenlijst. Of hoe we iedere dag weer een dag dichterbij de uitgerekende datum komen.

Of er een verklaarbare reden is voor deze roze wolk, wie zal het zeggen. Misschien is het de kerstperiode, het feit dat het er bijna op zit of doen de medicijnen hun werk. Ik weet het niet, en eerlijk gezegd maakt het me ook niks uit. Laat mij deze laatste 7 weken maar lekker leven in mijn eigen coconnetje, op mijn roze wolk.

Ik kan niet wachten tot onze baby Spilt er is, ik hem vast kan houden en kan knuffelen. Tot die tijd geniet ik van het getrappel in mijn buik en zelfs van alle ongemakken. 

Liefs, S.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *